W dniu 9 kwietnia obchodzimy rocznicę śmierci Zofii Kossak (Zofii Kossak-Szczuckiej, później Zofii Kossak-Szatkowskiej) urodzonej 10 sierpnia 1889r. w Kośminie – polskiej powieściopisarki, współzałożycielki dwóch tajnych organizacji w okupowanej Polsce: Frontu Odrodzenia Polski oraz Rady Pomocy Żydom Żegota.
Pochodziła ze sławnego rodu Kossaków, była córką Anny Kisielnickiej-Kossakowej i Tadeusza Kossaka – bliźniaczego brata malarza Wojciecha; wnuczką słynnego batalisty Juliusza Kossaka herbu Kos; siostrą stryjeczną poetki Marii Pawlikowskiej-Jasnorzewskiej, satyryczki Magdaleny Samozwaniec i malarza Jerzego Kossaka.
Debiutem pisarki była Pożoga z 1922 roku. Powieść tę przetłumaczono na język angielski w 1927 i wydano pt. The Blaze. Następnie Pożoga ukazała się w językach: francuskim, japońskim oraz węgierskim. Na inne języki przetłumaczono również: Kłopoty Kacperka góreckiego skrzata, Legnickie pole, Krzyżowców, Króla trędowatego, Bez oręża i Złotą wolność. Das Antlitz der Mutter było wydane tylko w przekładzie na język niemiecki.
Zofia Kossak zmarła dnia 9 kwietnia 1968r. w Bielsku-Białej. Pochowana została na cmentarzu parafialnym w Górkach Wielkich obok ojca, Tadeusza Kossaka, i syna, Juliusza Szczuckiego.
Odznaczenia:
- Order Orła Białego (pośmiertnie, 11 listopada 2018)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski (11 listopada 1937)
- Złoty Krzyż Zasługi (9 listopada 1932)
- Złoty Wawrzyn Akademicki (7 listopada 1936)
- Medal Sprawiedliwy wśród Narodów Świata (pośmiertnie, 1982)
(źródło: Wikipedia)