W dniu 3 września obchodzimy rocznicę śmierci Mieczysława Fogga – polskiego piosenkarza śpiewającego barytonem lirycznym, którego kariera artystyczna rozpoczęła się w okresie międzywojennym i trwała przez kilka dziesięcioleci po zakończeniu II wojny światowej.
Mieczysław Fogg (pierwotnie Fogiel) urodził się 30 maja 1901 roku w Warszawie. Zanim rozpoczął karierę estradową, kształcił się muzycznie i zdobywał doświadczenie w środowisku warszawskim. Rozpoznawalność przyniosły mu występy w okresie międzywojennym — najpierw jako wykonawcy związanym z Chórem Dana, a następnie jako artyście solowemu.
W latach 30. XX wieku Fogg funkcjonował już jako samodzielny wykonawca i należał do grona popularnych śpiewaków polskiej sceny rozrywkowej. Występował w repertuarze piosenki miejskiej i estradowej, a także nagrywał utwory, które utrwaliły jego pozycję na rynku fonograficznym. Z czasem stał się kojarzony z interpretacjami piosenek o charakterystycznym, „przedwojennym” stylu wykonawczym.
Podczas II wojny światowej (1939–1945) Fogg pozostał w Warszawie i kontynuował działalność artystyczną w warunkach okupacji. Występował w stolicy w okupacyjnych realiach, a jednocześnie utrzymywał kontakty z polskim środowiskiem kulturalnym tego okresu.
Po 1945 roku kontynuował karierę w Polsce, powracając do regularnych występów estradowych i nagrań. Pozostawał aktywny zawodowo przez kolejne dekady, utrzymując status jednego z najbardziej rozpoznawalnych wykonawców polskiej piosenki XX wieku. Jego dorobek i długość aktywności scenicznej są niezwykłe.
W trwającej ponad 60 lat karierze Fogg wystąpił na blisko 16 tysiącach koncertów, śpiewał w dwudziestu pięciu krajach Europy oraz w Brazylii, Izraelu, na Cejlonie, w ośrodkach polonijnych Nowej Zelandii, Australii i wielokrotnie w USA i Kanadzie. Jeszcze za życia stał się symbolem kultury polskiej XX wieku.
Najbardziej znane utwory Fogga to: Tango milonga, To ostatnia niedziela, Jesienne róże, Pierwszy siwy włos, Mały biały domek, Już nigdy, Bo to się zwykle tak zaczyna.
Mieczysław Fogg zmarł 3 września 1990 roku w Warszawie.
Niektóre odznaczenia i nagrody:
- Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski (1986)
- Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski (1962)
- Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski (29 stycznia 1954)
- Krzyż Walecznych (1944)
- Złoty Krzyż Zasługi z Mieczami (1944)
- Złoty Krzyż Zasługi (1952)
- Warszawski Krzyż Powstańczy (1981)
- Medal Zwycięstwa i Wolności 1945
- Medal 40-lecia Polski Ludowej (1984)
- Odznaka „Zasłużony Działacz Kultury” (1976)
- Złota Odznaka Honorowa Towarzystwa Łączności z Polonią Zagraniczną „Polonia” (1987)
- Złota odznaka honorowa „Za Zasługi dla Warszawy” (1961)
- Odznaka tytułu honorowego „Zasłużony dla Kultury Narodowej” (1987)
- Medal ZAiKS-u (1988)
- Odznaka ZAiKS-u (1988)
- Złota Odznaka Odbudowy Stolicy (1964)
W uznaniu za pomoc udzielaną w czasie okupacji żydowskim kolegom, w październiku 1989 Instytut Jad Waszem w Jerozolimie nadał Mieczysławowi Foggowi medal i tytuł Sprawiedliwego wśród Narodów Świata.