W dniu 23 czerwca obchodzimy rocznicę śmierci Małgorzaty Krystyny Braunek – aktorki filmowej i teatralnej, w latach 1971–1974 aktorkI Teatru Narodowego w Warszawie, laureatki Polskiej Nagrody Filmowej (Orła) za najlepszą drugoplanową rolę kobiecą w filmie Tulipany (2004), nauczycielki ZEN.
Małgorzata Krystyna Braunek urodziła się 30 stycznia 1947 roku w Szamotułach. W 1969 roku ukończyła Państwową Wyższą Szkołę Teatralną w Warszawie (obecnie Akademia Teatralna im. Aleksandra Zelwerowicza). Jeszcze podczas studiów zadebiutowała na scenie teatralnej oraz rozpoczęła karierę filmową.
Braunek szybko stała się jedną z najbardziej rozpoznawalnych polskich aktorek lat 70. XX wieku. Ogólnopolską popularność przyniosły jej role: Oleńki Billewiczówny w filmowej adaptacji „Potopu” w reżyserii Jerzego Hoffmana (1974) oraz Izabeli Łęckiej w serialu telewizyjnym "Lalka" Ryszarda Bera.
Wystąpiła także m.in. w filmach „Polowanie na muchy” (1969) Andrzeja Wajdy, „Krajobraz po bitwie” (1970) oraz „Tulipan” (1979). Współpracowała z reżyserami takimi jak Andrzej Żuławski („Trzecia część nocy”, 1971; „Diabeł”, 1972), Witold Leszczyński („Rewizja osobista”, 1973), czy Jerzy Kawalerowicz („Śmierć prezydenta”, 1977).
Oprócz pracy filmowej występowała na scenach teatrów warszawskich, m.in. w Teatrze Narodowym i Teatrze Studio. W latach 80. wycofała się z aktorstwa, poświęcając się praktyce buddyzmu zen. Była jedną z pierwszych kobiet w Polsce, które uzyskały tytuł nauczyciela zen (sensei).
Małgorzata Braunek była trzykrotnie zamężna, m.in. z reżyserem Andrzejem Żuławskim i Andrzejem Krajewskim. Z małżeństwa z Andrzejem Żuławskim miała syna Xawerego, który również został reżyserem.
Małgorzata Braunek zmarła 23 czerwca 2014 roku w Warszawie po długiej walce z chorobą nowotworową. Została pochowana na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie.
Odznaczenia:
- Złoty medal Zasłużony Kulturze Gloria Artis (2014)
- Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski za wybitne osiągnięcia w pracy artystycznej i społecznej (2014)