W dniu 22 maja obchodzimy rocznicę śmierci Victora Hugo – francuskiego pisarza, poety, dramaturga i polityka, jednego z najważniejszych twórców literatury francuskiej i czołowego przedstawiciela romantyzmu francuskiego.
Victor Marie Hugo urodził się 26 lutego 1802 roku w Besançon, we Francji. Był trzecim synem Léopolda Hugo, generała armii napoleońskiej, oraz Sophie Trébuchet. Dzieciństwo spędził w różnych miejscach Francji i Włoch, podążając za ojcem, który służył w armii. Od młodych lat przejawiał zainteresowanie literaturą i poezją, jako nastolatek zdobywał nagrody w konkursach literackich.
W 1822 roku opublikował swój pierwszy tomik poezji „Ody i różne wiersze”, a w tym samym roku poślubił Adèle Foucher. W latach 20. XIX wieku Hugo stał się jednym z głównych przedstawicieli francuskiego romantyzmu. W 1829 roku ukazał się tom poezji „Wiersze na współczesne tematy”, a w 1831 roku opublikował powieść „Katedra Marii Panny w Paryżu” („Notre-Dame de Paris”), która przyniosła mu międzynarodową sławę.
W latach 1841–1845 był członkiem Akademii Francuskiej. W 1845 roku został mianowany parem Francji. Po rewolucji lutowej w 1848 roku zaangażował się w działalność polityczną i był deputowanym do Zgromadzenia Ustawodawczego. Po zamachu stanu Ludwika Napoleona Bonapartego w 1851 roku, Hugo został zmuszony do emigracji. Przebywał na wyspie Jersey, a następnie na Guernsey, gdzie mieszkał do 1870 roku.
Podczas pobytu na wygnaniu napisał wiele ważnych dzieł, m.in. powieści „Nędznicy” („Les Misérables”, 1862), „Robotnicy morza” („Les Travailleurs de la mer”, 1866) oraz „Człowiek śmiechu” („L’Homme qui rit”, 1869). Po upadku II Cesarstwa w 1870 roku powrócił do Francji, gdzie był aktywny politycznie jako senator i działacz na rzecz praw człowieka oraz zniesienia kary śmierci.
Victor Hugo był ojcem pięciorga dzieci, z których dwójka – Léopoldine i Charles – zmarła przedwcześnie. Jego żona Adèle zmarła w 1868 roku. Pod koniec życia był powszechnie uznawany za jednego z najwybitniejszych pisarzy francuskich XIX wieku.
Hugo zmarł 22 maja 1885 roku na zapalenie płuc. Zgodnie ze swoją ostatnią wolą został przewieziony karawanem dla biednych do paryskiego Panteonu i tam pochowany. W pogrzebie wzięło udział ok. 2 mln ludzi.